تاندون و رباط از انواع بافت های پیوندی هستند که در سراسر بدن ما به منظور اتصال قسمت های مختلف بدن وجود دارند اما این دو ساختار های متفاوتی دارند. تاندون ها حاوی مقدار کلاژن بیشتری نسبت به رباط ها هستند که موجب می شود خاصیت الاستیک آنها کمتر باشد اما استحکام بیشتری داشته باشند. در مقابل رباط ها به دلیل وجود پروتئوگلیکان خاصیت الاستیک بیشتری دارند و مانند تاندون ها نیز الیاف موازی ندارند. بنابراین الیافی که ساختار این دو را تشکیل می دهد نیز متفاوت است که این تفاوت بر نوع عملکرد آنها تاثیر می گذارد.

تاندون چیست

تاندون یک بافت پیوندی قوی است که در بدن عضله را به نزدیکترین استخوان متصل می کند و ساختار آن از کلاژن نوع یک و پروتئوگلیکان، پروتئین و گلیکوپروتئن ها تشکیل شده است که استحکام و کشش تاندون ها را ممکن می سازند. در بدن انسان حدود 40 تاندون وجود دارد که به دلیل خون رسانی کمتر نسبت به ماهیچه ها اغلب به رنگ سفید دیده می شوند و به همین دلیل نیز آسیب پذیر هستند. به عنوان مثال در قسمت هایی از بدن که تاندون به استخوان فشرده شده است احتمال آسیب بیشتر است و زمان بیشتری نیز نیاز خواهد داشت برای اینکه بهبود پیدا کند زیرا خون رسانی آنها کم است.

عملکرد تاندون

نقش اصلی تاندون برقراری اتصال بین عضله و استخوان است که عضله بتواند حرکت یا ثبات را در یک مفصل ایجاد و حفظ کند. علاوه بر این تاندون به جذب انرژی و کاهش استرس بر روی عضله نیز کمک می کند و با این کار عضلات می توانند با قدرت و انرژی کافی حرکت کنند.

رباط چیست

رباط ها دارای ساختار سخت اما الاستیکی هستند که اغلب از کلاژن نوع یک و مقدار کمی پروتئوگلیکان، پروتئین و گلیکوپروتئن ها تشکیل شده اند و ظاهر آنها سفید تا زرد رنگ است. اغلب به شکل مسطح هستند که بسته به مکان و نوع عملکردشان می توانند اشکال متفاوتی داشته باشند. این بافت پیوندی حرکات را محدود کرده و در قسمت هایی مانند زانو و آرنج وجود دارد. هرگونه آسیب وارد به آن می تواند بر روی عملکرد مفصل تاثیر مستقیمی داشته باشد و اغلب نیز روند بهبود به کندی سپری می شود و گاهی نیز به انجام عمل جراحی نیاز دارد.

عملکرد رباط

رباط ها ساختار استخوان را در حد امکان پایدار نگه می دارند به همین دلیل از الیاف کوتاه و بافت های انعطاف پذیر ساخته شده اند که نوع سفید آن کلاژن بسیار زیادی دارد و نوع زرد آن فیبرهای الاستیک بیشتری دارند که کشش رباط ها را امکان پذیر می کند. این بافت نه تنها استخوان ها را به یکدیگر متصل می کند بلکه تحرک آنها را نیز محدود می کند. بنابراین می توان گفت رباط ها تحرک مفاصل را در محدوده مناسبی به منظور جلوگیری از آسیب نگه می دارند. همچنین با کمک بدن و مغز مفاصل را در موقعیت های مناسبی در تعادل و هماهنگی نگه می دارند.

تفاوت تاندون و رباط

تفاوت اصلی بین تاندون و رباط نحوه اتصال آنها است به این معنا که تاندون ها به عنوان یک بافت پیوندی رابط و متصل کننده بین استخوان و عضلات هستند. رباط ها مسئول متصل کردن دو قسمت از استخوان در محل مفصل هستند. تاندون ها به طور معمول سفت و کاملاً ارتجاعی هستند، در حالی که رباط ها بسیار الاستیک و انعطاف پذیر هستند. هر دوی آن ها وقتی صحبت از اعضای بدن می شود به عنوان یک بافت بسیار مهم شناخته می شوند.

شکل الیاف کلاژن موجود در تاندون ها به شکل موازی و فشرده است اما الیاف کلاژن در رباط ها جهت گیری موازی ندارد.

تاندون ها به اشکال متفاوتی تقسیم بندی نمی شوند اما رباط ها به سه نوع رباط های جنینی، رباط های پریتونال و رباط های آرتیکولار تقسیم می شوند.

تاندون ها همچنین به عنوان بافت پیوندی و فیبری سفید شناخته می شوند اما رباط ها به عنوان بافت پیوندی فیبری و زرد رنگ شناخته می شوند.

تاندون به عنوان یک بافت بسیار قوی مانند بند ناف عمل می کند و کمک می کند که شما بتوانید اندام خود را جابه جا کنید. همچنین به عنوان یک محافظ از آسیب عضلانی در هنگام فعالیت های عضلانی جلوگیری می کند. از طرف دیگر رباط ها نیز مانند یک تسمه به تثبیت مفاصل کمک می کنند و همچنین با محدود کردن حرکات استخوان ها اطمینان حاصل می کنند که استخوان ها از بیش از حد از هم دور یا از جا در نشوند.

تاندون ها از هرگونه آسیب احتمالی مانند رگ به رگ شدن جلوگیری می کنند و رباط ها از هرگونه در رفتن استخوان ها جلوگیری می کنند.

‏