حداقل سطح قابل قبول برای اکثر استخرهای شنا ۱.۰ ppm (قسمت در میلیون) است که تا ۳.۰ ppm نیز می رسد. تعداد زیاد شناگران، زبالههای سنگین یا جلبک ها برای جبران افزایش حجم کار به سطح کلر بالاتری نیاز دارند. علاوه بر این، ساعات طولانی قرار گرفتن در معرض نور خورشید، pH بالای استخر، فیلتراسیون یا گردش ضعیف نیز میتواند به کلر بیشتری نیاز داشته باشد تا میزان کلر ۱-۳ ppm ثابت و پایدار باقی بماند. شما می توانید با استفاده از پودر و قرص کلر باکیفیت میزان سطح کلر را در حد مطلوب حفظ کنید.
فهرست
میزان کلر استخر چگونه آزمایش میشود
میزان کلر استخر را می توانید با یک نوار تست تازه یا کیت تست معرف مایع آزمایش کنید. نوارهایی که تاریخ گذشته هستند یا معرفهایی که آلوده شدهاند، یخ زدهاند یا در معرض نور مستقیم خورشید قرار گرفتهاند، میتوانند نتایج نادرستی ایجاد کنند.
اپراتورهای استخر میتوانند با استفاده از هر محصول کلر استخر – گرانول دی کلر، قرصهای تری کلر، پودر کلسیم هیپو یا لیتیوم – حتی سفیدکننده مایع، سطح کلر را افزایش دهند، اما اکثر مردم از تری کلر برای کلرزنی روزانه و کلسیم هیپو به عنوان یک درمان شوک دورهای استفاده میکنند.
سطح مناسب کلر برای استخر آب شور دقیقاً مشابه استخری است که با قرص کلرزنی شده است؛ ۱-۳ ppm. استخرهای نمکی، برخلاف آنچه ممکن است شنیده باشید، به کلر کمتری نسبت به استخرهای سنتی نیاز ندارند.
استخری که ضدعفونی کننده تکمیلی دارد، تجهیزات اضافی دارد که نیاز به کلر را کاهش میدهد. این تجهیزات شامل تصفیه کنندههای معدنی یا دستگاه اوزونساز است.
استخرهای عمومی هنوز هم ملزم به رعایت حداقل استاندارد ۱.۰ ppm وزارت بهداشت هستند، اما برای استخرهای مسکونی که ضدعفونیکننده تکمیلی نیمی از کار را انجام میدهد، حداقل سطح کلر قابل قبول به ۰.۵ ppm کاهش مییابد.