کلر یک ضدعفونی ‌کننده قوی است که بیش از ۱۰۰ سال در فرآیندهای تصفیه آب مورد استفاده قرار گرفته است. کلر با کشتن یا غیرفعال کردن بسیاری از عوامل بیماری ‌زا که منجر به بیماری می‌شوند، آب را ضدعفونی می‌ کند. برخی از بیماری‌های شناخته‌ شده منتقله از طریق آب که کلر آنها را خنثی می‌کند، عبارتند از: اشریشیا کلی، هپاتیت و ژیاردیا. ضدعفونی ‌کننده‌های مبتنی بر کلر، اثر باقیمانده قوی ‌تری نسبت به سایر ضدعفونی‌کننده‌ها دارند. بنابراین، آنها نقش حیاتی سلامت آب ایفا می‌کنند و همچنان ضدعفونی‌کننده انتخابی برای تصفیه‌ خانه‌های آب آشامیدنی و استخرهای شنا هستند. شما برای این منظور می توانید پودر یا قرص کلر را با قیمت مناسب به راحتی تهیه کنید.

نحوه عملکرد کلر آزاد و کلر توتال در آب

برای شناخت عملکرد کلر آزاد در مقابل کلر توتال، ابتدا باید تفاوت ‌های بین این دو پارامتر را مورد بحث قرار دهیم و اصول اولیه ضدعفونی کلر را توضیح دهیم.

کلر آزاد به مقدار کلر موجود در آب برای ضدعفونی کردن و از بین بردن باکتری‌های مضر، ویروس‌ها و سایر عوامل بیماری‌ زا اشاره دارد. این نوع کلر، واکنش ‌پذیرترین شکل کلر است، به این معنی که برای واکنش با آلاینده‌های موجود در آب و خنثی کردن آنها در دسترس است. کلر آزاد اغلب به شکل گاز کلر تزریق می‌شود که هنگام اضافه شدن به آب، اسید هیپوکلروس (HOCl) یا یون‌های هیپوکلریت (OCl-) تشکیل می‌دهد.

کلر آزاد، با ترکیبات معدنی و آلی مانند آمونیاک و نیترات واکنش می‌دهد و ساختارهای سلولی این آلاینده‌ها را تجزیه می‌کند و ترکیبات جدیدی به نام کلرامین، از جمله مونوکلرامین، دی کلرامین و تری کلرامین تولید می‌کند. به طور کلی، به این ترکیبات کلر ترکیبی گفته می‌شود.

کلر توتال، مجموع کلر آزاد و کلر ترکیبی است و برای کمک به ارائه تصویری کامل از میزان کلر موجود در یک نمونه آب بسیار مهم است. هنگامی که کلر آزاد از کلر کل کم می ‌شود، می‌توانیم غلظت کلر ترکیبی را پیدا کنیم.