ویتامین های محلول در چربی برای فرآیندهای فیزیولوژیکی مختلف مانند انعقاد خون، متابولیسم استخوان و بینایی مورد نیاز هستند. از 13 ویتامین شناخته شده، 9 ویتامین محلول در آب و چهار vitamin محلول در چربی هستند. ویتامین های محلول در چربی عبارتند از A، D، E و K هستند.

این ویتامین ها که به طور علمی لیپوفیلیک نامیده می شوند، در بافت چربی بدن ما ذخیره می شوند. از آنجایی که می توان آنها را ذخیره کرد، نیازی نیست که مکررا آنها را به رژیم غذایی خود اضافه کنیم. ویتامین های محلول در چربی برای انتقال در خون به پروتئین های حامل نیاز دارند. این مسئله مهم است، زیرا جهش در این پروتئین های حامل می تواند منجر به کمبود ویتامین شود.

انواع ویتامین های محلول در چربی

ویتامین  A

ویتامین A اصطلاح جمعی برای گروهی از ترکیبات به نام رتینوئیدها است که به اشکال مختلفی مانند رتینول، بتاکاروتن و کاروتنوئیدها وجود دارد. این ترکیبات در فرآیندهای سیستم ایمنی، بهبود زخم و رشد استخوان نقش دارند، اما بیشترین نقش ویتامین A در بینایی خوب است.

برای دیدن در تاریکی، چشمان ما به رنگدانه ای به نام رودوپسین نیاز دارند. برای اینکه رودوپسین در تاریکی کار کند، به ویتامین A نیاز دارد. ویتامین A همچنین برای کند پیری پوست مفید است که آن را به یک ماده آرایشی محبوب تبدیل می کند. رتینوئیدها دارای خواص ضد چین و چروک هستند، زیرا باعث تکثیر سلول های پوست می شوند، پوست را هیدراته نگه می دارند و در برابر تخریب کلاژن محافظت می کنند.

سبزیجات برگ دار، زرده تخم مرغ و ماهی همگی منابع عالی این vitamin هستند. جگر حیوانات ذخیره ویتامین A است و بنابراین منبع خوبی از ویتامین A است.

ویتامین D

ما ویتامین D را از نور خورشید دریافت می کنیم، حتما تعجب می‌کنید که نور خورشید که از فوتون‌ها تشکیل شده است، چگونه باعث تولید ویتامین‌ های شیمیایی می ‌شود که ما برای ادامه حیات به آن نیاز داریم. پرتوهای خورشید ماده شیمیایی ویتامین D را به ما نمی دهد، بلکه ماده شیمیایی دیگری را به ویتامین تبدیل می کند. خورشید پرتوهای فرابنفش را منتشر می کند که به لایه های پوست ما نفوذ می کند، جایی که ترکیبی به نام 7-دهیدرکلسترول را به ویتامین D تجزیه می کند.

ویتامین D که به عنوان کوله کلسیفرول شناخته می شود، در ارتباط با کلسیم و فسفر برای بهینه سازی تراکم استخوان عمل می کند. تخم ‌مرغ و روغن ماهی سرشار از این ویتامین تقویت ‌کننده هستند. اکثر مردم بیشتر ویتامین D را از نور خورشید (نه منابع غذایی) به دست می آورند.

ویتامین  E

ویتامین E که با نام توکوفرول نیز شناخته می شود دارای هشت شکل ممکن است که رایج ترین آنها آلفا (α) توکوفرول است. این ماده مغذی یک آنتی اکسیدان است و از سلول های بدن در برابر اثرات مضر رادیکال های آزاد محافظت می کند. این ویتامین برای سیستم عصبی، ماهیچه های اسکلتی و شبکیه چشم بسیار مهم است.

همچنین از مسدود شدن رگ های خونی با پلاک جلوگیری می کند. این پلاک چیزی جز رسوبات چربی نیست و هنگامی که این پلاک ها در رگ ها تجمع می کنند، منجر به تصلب شرایین می شود. با این حال، نقش دقیق چگونگی جلوگیری از تصلب شرایین توسط ویتامین E هنوز مشخص نیست.

غذاهای حاوی چربی مانند ماهی، زرده تخم مرغ، بادام و کره بادام زمینی نیز می توانند برای دریافت دوزهای منظم این vitamin مورد استفاده قرار بگیرند. روغن های آفتابگردان و خردل نیز سرشار از ویتامین E هستند. افزودن مقادیر زیادی فلفل قرمز و سبز، اسفناج و سبزی چغندر به رژیم غذایی شما نیز مقادیر کافی ویتامین E را تامین می کند.

ویتامین  K

ویتامین K از خونریزی بیش از حد در هنگام آسیب دیدن جلوگیری می کند. این ویتامین به دو شکل K1 مشتق شده از گیاه، فیلوکینون و K2 مشتق شده از باکتری، مناکینون وجود دارد. ما به هر دو نوع ویتامین K نیاز داریم. پروتئین هایی که به لخته شدن خون ما کمک می کنند، مانند پروترومبین، برای عملکرد به فیلوکینون نیاز دارند.

K1 از رژیم غذایی ما می آید، اما K2 به همان اندازه مهم است. زیرا ممکن است به ما در جذب و استفاده بهتر مواد مغذی کمک کند و همچنین به رشد سالم کودکان کمک کند. باکتری های اسید لاکتیک موجود در داخل روده ما ویتامین K را عمدتاً برای اهداف متابولیکی خود سنتز می کنند. با این حال، ما انسان ها می توانیم از فرم باکتریایی ویتامین K نیز برای خود استفاده کنیم. در واقع، اعتقاد بر این است که باکتری های روده ما سطح ویتامین K را در بدن ما حفظ می کنند. بهترین منابع ویتامین K عبارتند از: اسفناج، کلم بروکلی، کلم و کلم بروکسل (هر گونه سبزیجات برگ سبز)، گل کلم و تخم مرغ.